Drwęca: najdłuższy rzeczny rezerwat w Polsce
Czysta, spokojna i cała objęta ochroną. Drwęca płynie 207 km z Wzgórz Dylewskich przez Warmię i ziemię chełmińską do Wisły pod Toruniem, tworząc najdłuższy rzeczny rezerwat przyrody w Polsce. Łatwa i malownicza – jedna z najlepszych rzek na pierwszy spływ i na rodzinną wielodniówkę.
Drwęca – najdłuższy rzeczny rezerwat w Polsce
Drwęca to jedna z najpiękniejszych i najczystszych nizinnych rzek Polski, a zarazem wyjątek na skalę kraju: na całej długości, od źródeł po ujście, jest rezerwatem przyrody. Liczy 207 km i płynie spokojnym, meandrującym nurtem przez Warmię i ziemię chełmińską, aż pod Toruniem oddaje wody Wiśle. Czysta woda, dzikie brzegi i brak trudnej wody sprawiają, że uchodzi za jedną z najlepszych rzek dla rodzin i początkujących.
Drwęca jest też idealna na dłuższą wyprawę. Cały szlak z Ostródy do Torunia to około 205 km, które można podzielić na wygodne, jednodniowe odcinki, a wzdłuż trasy nie brakuje wypożyczalni, stanic i pól namiotowych. To rzeka i na spokojne popołudnie, i na tygodniowy spływ przez malownicze pojezierza.
Skąd wypływa i dokąd płynie Drwęca
Drwęca bierze początek na wschodnich stokach Góry Dylewskiej, na Wzgórzach Dylewskich, na wysokości około 190 metrów nad poziomem morza. Stąd płynie przez jezioro Drwęckie w Ostródzie, a dalej przez Pojezierze Iławskie i Dolinę Drwęcy mija Nowe Miasto Lubawskie, Brodnicę i Golub-Dobrzyń, aż w Kotlinie Toruńskiej, koło Złotorii pod Toruniem, wpada do Wisły.
Na całej długości Drwęca zachowuje łagodny, nizinny charakter. Nurt jest spokojny, woda czysta, a rzeka wije się wśród łąk, lasów łęgowych i pól, mijając kolejne stare miasta. Największym jeziorem na trasie jest jezioro Drwęckie u samego początku szlaku.
Rezerwat i czysta woda
Od 1961 roku cała Drwęca jest rezerwatem przyrody – najdłuższym rzecznym rezerwatem ichtiologicznym w Polsce. Ochroną objęto rzekę wraz z dopływami przede wszystkim ze względu na ryby: to jeden z ważniejszych w kraju szlaków wędrówki i tarła troci, łososia, pstrąga i certy. Cała dolina należy też do europejskiej sieci Natura 2000.
Dla kajakarza status rezerwatu oznacza wyjątkowo czystą wodę i dziką przyrodę, ale też pewne zasady – warto sprawdzić aktualne przepisy przed wyjazdem, zwłaszcza dotyczące biwakowania i okresów ochronnych. To niewielka cena za spływ jedną z najczystszych rzek w tej części Polski.
Zamki i miasta nad Drwęcą
Drwęca spina sznur zabytkowych miast. Brodnica zachowała fragmenty zamku krzyżackiego z wysoką wieżą i średniowieczne mury. W Golubiu-Dobrzyniu nad rzeką góruje gotycki zamek krzyżacki, związany z Anną Wazówną, gdzie do dziś odbywają się turnieje rycerskie. Na końcu szlaku leży Toruń – gotycka starówka wpisana na listę UNESCO i miasto Mikołaja Kopernika.
Dzięki temu spływ Drwęcą łączy przyrodę z historią: między jednym a drugim odcinkiem można zwiedzać zamki, starówki i muzea, a finał w Toruniu należy do najbardziej efektownych zakończeń spływu w Polsce.
Odcinki spływu Drwęcą: od Ostródy do Torunia
Drwęcę najlepiej płynąć etapami. Górny odcinek, z Ostródy do Nowego Miasta Lubawskiego, wiedzie z jeziora Drwęckiego przez zalesione Pojezierze Iławskie. Środkowe odcinki, przez Brodnicę do Golubia-Dobrzynia, prowadzą malowniczą, meandrującą doliną z zamkami. Najładniejszy jest odcinek końcowy, z Golubia-Dobrzynia do Torunia, kończący spływ pod murami gotyckiej starówki. Wszystkie odcinki zobaczysz na mapie poniżej – w trybie „Na spokojnie”, z udogodnieniami i stanem wody na trasie. A jeśli wolisz zaplanować spływ po swojemu, własną trasę wyznaczysz w trybie „Po swojemu”.
-
01
Ostróda-Nowe Miasto Lubawskie~58 km
Z jeziora Drwęckiego przez Pojezierze Iławskie; spokojny, leśny początek.
-
02
Nowe Miasto Lubawskie-Brodnica~50 km
Meandrująca Dolina Drwęcy; czysta woda i dzikie brzegi.
-
03
Brodnica-Golub-Dobrzyń~48 km
Malowniczy odcinek z zamkami; ziemia chełmińska.
-
04
Golub-Dobrzyń-ToruńOdcinek rodzinny~48 km
Najładniejszy fragment; zamek w Golubiu i finał w Toruniu nad Wisłą.
Przeszkody i praktyka na Drwęcy
Drwęca jest rzeką łatwą – nie ma na niej bystrzy ani trudnej wody, a przenosek jest niewiele. Zdarzają się jedynie jazy i ślady po dawnych młynach, które trzeba obejść. Największym wyzwaniem bywa nie sama woda, lecz długość trasy, dlatego na pełny spływ warto zaplanować noclegi i zaopatrzenie.
Sezon trwa od wiosny do jesieni; rzeka niesie wodę stabilnie, ale przy niskim stanie płytsze fragmenty bywają do przeciągnięcia – przed wyjazdem warto sprawdzić aktualny stan wody. Podobnie spokojny, leśny charakter ma inna rzeka spływająca do Wisły – Wda w Borach Tucholskich.